Kort en heftig is de kracht van Kunstlokaal No.8 in Jubbega. De exposities duren er zelden langer dan één week, twee weekenden. Vernissage en finissage met daar tussenin bezichtiging op afspraak. De inrichter is steeds op zoek naar een twee-eenheid in de tentoonstelling, werk van kunstenaars dat qua karakter en sfeer bij elkaar past. Niet altijd zuiver in resultaat, maar wel inspirerend afgewogen.
Transparant in uitwerking
Ditmaal is groei en gras het uitgangspunt en de invalshoek. Al arcerend laat Birgit Speulman namelijk haar tekeningen groeien. In de basis laat zij zich leiden door de schuine lijn in een stevige beeldopbouw. De composities met grafiet op papier aarden divers. Van industrieel hoekig via speels vegetatief tot spontane rondingen. De horizon draait zich verticaal en geeft het werk een abstract karakter. Meest in de sfeer van een alleen met kapmes uit te kammen oerbos. Breed in opzet, transparant in uitwerking en op detail beeldend massief.
De landschappen met gescheurd papier zijn opgezet als levendige collages. Het onregelmatige kader dient als mal, maar geeft het eigen leven niet op. Het laat zich betekenen en inplakken om het vlak te verdelen tot een boven en onder de horizon. Het biedt Birgit meer mogelijkheden dan de parallel aan elkaar lopende lijnen. In deze opzet kunnen deze lijnen eens anders lopen, zich kruisen of zelfs tot vlak uitvloeien. Het laat zich in deze vormgeving meer tot een levend geheel beelden.
Verzuurd staal
Meest met ijzer, hout en papier heeft Karin de Visser wezensvreemde objecten gemaakt. Gevonden elementen in een dagelijks kunstzinnig leven. Zij laat in deze zetting enkele werken zien die meer op zichzelf staan dan passen in het geheel van de Kunstlokaal-expositie. Heeft Speulman een thema te omschrijven, De Visser toont het losse zand van haar inspirerend kunnen. De vondsten zijn niet bijzonder en uniek te noemen, maar wel geeft ze er in uitkomsten van verzamelde voorwerpen nieuw beeldend leven.
Het grasveld – rechtop staande stroken geroest ijzer in twee loopplanken die rusten op springveren – daarentegen is door omvang en plaatsing opvallend. Het ijzeren gras maakt geluid wanneer het een duw krijgt. Kunst kortom die je moet hebben aangeraakt om jouw te raken. Krabbers hebben door het gebruik kromgetrokken vingers. Een stuk verzuurd staal is door bont ingelijst en geeft bij nadere beschouwing het geheim prijs. Flarden bladmuziek detoneren zich langs toetssnaren in een houten pianostandaard: culture cut – resultaat van bezuinigen? Los te bekijken onderdelen, variaties op een onbekend thema, zich abstract verhoudend tot de realiteit.
Expositie tekeningen van Birgit Speulman en ruimtelijke objecten van Karin de Visser in Kunstlokaal No.8, Schoterlandseweg 55 in Jubbega. Tot en met 11 november 2012.
Geef een reactie