Kunstlokaal No.8 kan op dit moment helemaal aansluiten bij de ZERO-trend. De aandacht voor de nulkunst is groot. Op diverse plaatsen in Nederland en daarbuiten worden kleine en grote tentoonstellingen gehouden met werk van onder meer Aubertin, Erb, Schoonhoven, Peters, Mack en Piene. In de rij van monochroom werkende kunstenaars, die zoeken naar een nieuwe harmonie in de verhouding tussen mens en natuur, passen Tineke Porck en Gjalt Walstra. Hoewel zij minder dan hun grote voorgangers de individuele sporen in hun kunst vermijden, is er toch duidelijk een verwantschap.
Het is een ijle tentoonstelling met weinig kleur, kil welhaast. De warmte komt door een meditatief beschouwen van de non-figuratie. Het werk heeft ruimte nodig, en rust, en tijd. Dan gaat het werken en spreken, voluit.
Rust
De kleine panelen van Porck onderhouden een dialoog. Twee aan twee wisselen ze van gedachten. De beschouwer is getuige van die beleving, die verbeelding. Iedere tweeling is verre van eeneiig, ze lijken niet eens op elkaar. Dat hoeft ook niet in een tweespraak. Maar nergens zijn ze met elkaar in discussie. Altijd is er respect voor de mening van de ander. Is er afwijking in kleur of structuur, het past altijd en is nergens misplaatst. In het zwart wordt weleens een blauwe wig gedreven, maar dat is om een nieuw beeld te krijgen en niet om twist te zaaien. De objecten zijn geen schilderijen, maar bewegen zich in reliëf langs de wanden van het kunstlokaal. Maar Tineke Porck begeeft zich ook in groter vlak en zet er spontaan uit de hand horizontale lijnen op. Het zet de toon voor lineaire werken. Ook wel komen de lijnen uit het vlak en vormen driedimensionaal een soort van raspeffect. De lade van de kast op de gang, die open staat maar ook dicht kan zijn, herbergt nog dialogen die meer speels zijn dan het aan de wanden van het lokaal getoonde. Het is een bezienswaardige ontdekking, werk dat schreeuwt om gezien te worden.
Licht
Over Gjalt Walstra kan ik kort zijn, niet omdat het werk niet sprekend is maar juist omdat het voor zich spreekt. Walstra past eigenlijk beter in het vakje Zero dan Porck. Hij werkt monochroom op grote en kleine doeken, althans zo schijnt dat op het eerste gezicht gezien. Het werk echter openbaart figuratie voor wie beter kijkt en de doeken vanuit diverse standpunten met verschillende lichtvallen beziet. Het oog ontdekt de vorm omdat het houvast wenst. Zo kan de beschouwer spelen met het werk, terwijl het werk zich vermaakt met de bezoeker. Wel is de aanzet van de verf goed te zien, maar ook laat de kleur het verdwijnen. Walstra schildert laag over laag in bijna eendere kleuren. Zo ontstaat een bedekking van het doek die meerdere schakeringen heeft binnen eenzelfde kleur. De schilderijen van Walstra zijn niet wat ze lijken. Er zit meer diversiteit achter de uniformiteit. Deze moet door ruimte, rust en tijd ontdekt worden. Dus, heb je de ruimte en vindt je rust om tijd vrij te maken, bezoek dan Kunstlokaal No.8 in Jubbega. Zolang het nog kan, want ze hebben daar wel de ruimte en de rust maar weinig tijd.
Tentoonstelling “Rust en Licht”, werken van Tineke Porck en Gjalt Walstra bij Kunstlokaal No.8, Schoterlandseweg 55 in Jubbega. Tot 9 november 2015.
Geef een reactie