Wandelen met de hond is een aangenaam uitje, en niet alleen in deze tijd van het gedwongen binnen blijven en afstand houden. Altijd al is de dagelijkse uitstap een genot vooral voor dier en, dat hangt van de weersomstandigheid af, ook of minder voor de baas. Vooral bij de avondklok op dit moment voel ik me de koning te rijk, want de straat is voor ons alleen bij het avondlijke ommetje. Ik kan me dan ook goed voorstellen dat Anne Feddema diezelfde ervaring heeft. Zich er toe aanzet het huis te verlaten ook wanneer de hond er niet meer is. Zijn rondgang door bos en veld een door hemzelf voor hemzelf opgelegde positieve verplichting is om inspiratie op te doen voor zijn schilder- en tekenwerk. Want die bevlogenheid moet bodem hebben om een uitweg te vinden.
De Hof van Feddema
In melklokaal hangen de meest recente belevingen van vorm, ritme en kleur die Feddema al wandelend opdoet. De solotentoonstelling is getiteld ‘Kuierljocht / Wandellicht’. Hoewel het een obsessie is om elke dag weer de wereld waarin hij gaat en beziet subjectief weer te geven gaat het hem licht af. Hij droomt zich de wereld nadat het is geobserveerd. Als bidprentjes hangen deze in wolken aan de muur van melklokaal. Een wand om mijn ogen bij uit te kijken, dat wat Anne eerst voor mij deed. De Hof van Feddema, zijn speelveld waarin ik lustig vertoef.
Feddema beeldt zich in een hoek van de beeltenis af als wandelaar met hond, de pet op, of als schilder, achter de ezel of tekentafel. Als een persoonlijke handtekening onder het werk. Maar het draait niet om de man met hond of de man achter ezel, het is het moment van gaan. Gaan lang ’s Heeren wegen, als eenzame monnik in stilte genietend van de natuur. De details worden opgemerkt wanneer je aldus contemplatief door de wereld gaat. Je ogen de kost geeft. De blik van Feddema vreet de omgeving. Kauwt en herkauwt het om een aangenaam beeld uit te spuwen. Het beeld is niet altijd zo gezien, maar wordt gevormd door de indruk die de kunstenaar er op het moment en later bij uitwerking ervan heeft.
Op steenworp afstand
Op zijn voettochten bij nacht en ontij, zon en regen, zomer en winter wordt Feddema wel vergezeld door een vogel, die al krassend vanaf een tak hem van commentaar voorziet – stel ik me zo voor. Of springt een kat uit de struiken wanneer hij in de achtertuin bloemen plukt om als stilleven in een Keulse pot te vereeuwigen. Want niet telkens gaat de schilder verder de laan uit, maar blijft ook wel op steenworp afstand bij huis om inspiratie op te doen. En dan staat hij aan de kade om de langs varende schepen, meestal driemasters die tijdens een zeilshow de golven trotseren, op doek vast te leggen. Hij schildert en tekent in diverse stijlen, maar blijft voortdurend zijn eigen handschrift trouw. Een collage aan technieken lees ik uit de composities, een wandeling door de schilderkunst.
‘De paden op, de lanen in, vooruit met flinke pas, met stralend oog en blijde zin.’ Deze beginregels van een bekend oubollig marsliedje komt in mijn gedachten klinken bij die kleurige beeltenissen van Anne Feddema. Hij ervaart een wereld op zijn wandelingen en maakt mij op een vrolijke manier daarvan deelgenoot. Het zijn positieve beelden die in zijn rugzak meegaan en mij worden voorgeschoteld. Ik geniet ervan. Het is de kunst om me te laven aan deze omgeving. Buiten, ik stap op mijn fiets om huiswaarts te keren, bekijk ik de buurt en mijn nabijheid opeens met andere ogen. Ik ga kijken zoals Anne keek. Met een dromerige blik, maar wel oplettend met oog voor ieder opmerkelijk detail.
De trap op bij melklokaal naar room en tank bekijk ik dan nog het werk van Walter Baas. Wandelingen door en van het licht zal ik ze noemen, maar daarover later en in een volgend Kunststukje meer.
Solotentoonstelling Kuierljocht/Wandellicht, werk van Anne Feddema bij melklokaal voor hedendaagse kunst, Heremaweg 20-1 in Heerenveen. Op afspraak te bezoeken tot en met 11 april 2021.
Geef een reactie