Tag: Corjan Matsinger

  • Popsongs die de Bijbel raken

    December, de maand van de herinnering. Weemoedig wordt in deze donkere maand teruggekeken op wat geweest is. Maakt de duisternis somber en droefgeestig, dat we daarom teugkijken op het verlichte leven toen geluk heel gewoon was. Het kalenderjaar is als een mensenleven. De seizoenen, de maanden. Het voorjaar, het najaar, de zomer de bloei van het leven. Dus in november en december wordt je bepaald op de nadagen, gewezen op de eindigheid en overzie je het leven dat geleefd is, het verleden waarop het heden steunt.

    Naarmate het eind van december nadert worden we overspoelt met lijsten en overzichten, top 100 en zelfs top 2000. Het kan niet op, er is genoeg verleden om op terug te kijken. En dat doen we graag en veel aan het eind van het jaar, en zeker bij het tellen van de jaren. In de najaren organiseren we graag een reünie om verhalen op te halen, verloren mensen terug te zien. Zo ook in december. Want over de schouder zien geeft uitzicht op de toekomst. In het afgelopen jaar en nog eerder daarvoor hebben de herinneringen zich opgestapeld en deze moeten welhaast allemaal deze maand worden opgehaald, op het kleed komen en onder de kerstboom aan elkaar verteld.

    Niet al dat terugkijken stemt ons vrolijk, vooral niet wanneer op de laatste dag de krant door de bus valt met daarin een lijst wie ons allemaal in dat jaar zijn ontvallen. Waarvan het leven voorgoed afscheid heeft moeten nemen. Maar dan, wanneer de klok twaalf keer heeft geslagen, zien we de toekomst weer opgeruimd tegemoet. December is de maand van de afrekening, van de grote schoonmaak. Een jaar van nieuwe herinneringen maken ligt voor ons. We hebben goede voornemens. Na de donkere maand wordt het op 1 januari weer licht, klaart het leven op. We kunnen opnieuw beginnen.

    Songs with a Biblical reference

    Maar voor nu is het december, de maand van de lijsten en lijstjes, dus. Vooral op muziekgebied slaan de omroepen ons om de oren met diverse tops. Een top zoveel, die eigenlijk niet in dat rijtje thuis hoort maar er toch wel inpast is de top 1001+ songs with a Biblical reference, ook wel de POPBIBLE genoemd. Het is een Engelstalige opsomming van meer dan duizend songs die per ongeluk of willens en wetens iets met het geloof of de Bijbelverhalen te maken hebben. Per ongeluk, omdat het geloof de grond van het bestaan is, een teken van leven dat echter niet iedereen onderkent. Mensen geloven niet of zeggen dat niet te doen, maar wanneer een geliefde, vriend of kennis is overleden weten ze dat deze na de dood ergens is en onze gangen nagaat. Zij merken de aanwezigheid van de gestorvene en zien ze vliegen in de vorm van meestal een vlinder. Ook wanneer niet geloofd wordt in een hogere macht heeft men wel houvast aan en vindt troost bij het iets wat er schijnbaar is. Dat bevestigt kortom mijn stelling dat het geloof de voedingsbodem is voor het aardse bestaan. Het dooradert het leven. Het is er zonder dat je het beseft of het wil weten. Daarom echoot het per ongeluk in bepaalde songs. Maar ook willens en wetens omdat het een lifeline is.

    Er zijn van die liedjes die je niet alleen hoort, maar waar je even doorheen kunt kijken. Liedjes die zich niet laten afspelen maar laten lezen. In de “Popbible” van Corjan Matsinger duiken ze op, niet als bewijs, maar als echo. Alsof er achter de klank een oude tekst meebeweegt. Een fluistering uit een boek dat ouder is dan wie dan ook van ons, maar dat zich nog steeds graag verstopt in coupletten, riffs en refreinen. Liedjes die niet zozeer geloven, maar herinneren. En misschien is dat precies wat popmuziek zo vaak doet: oude verhalen laten reizen, verstopt in beats en stemmen, zodat ze ons onverwacht weer raken. Misschien is dat de enige manier waarop verhalen blijven bestaan: door zich te laten zingen.

    Spread the Word

    Waar de decemberlijstjes herinneringen oproepen en heimwee uitspreken, zo verwijzen de lijsten in de “Popbible” naar Bijbelverhalen – het maakt herinneringen uit het boek der boeken, een heimwee naar troost, mienskip en naoberschap. Want is geloven in de popmuziek als vloeken in de kerk? Kan de volgens sommigen duivelse muziek God wel belijden? Past religie wel in het rijtje seks, drugs en rock’n’roll. Volgens de samensteller van de “Popbible”, Corjan Matsinger, kan dit wel degelijk. Eerder maakte hij dit al duidelijk in zijn boek “Heilige herrie”, waarvoor hij in de popgeschiedenis en -discografie op zoek was gegaan naar sprekende voorbeelden. En het blijkt dat de meeste muzikanten en tekstdichters wel zeker een goed gevoel hebben bij het geloof. Dat zij dit volmondig, in bedekte termen weliswaar, uitdragen op de diverse podia. Evangelisten pur sang? Dan wel van tussen de coulissen want ze lopen er niet graag mee te koop.

    Religieus trendwatcher, docent godsdienst en muziekliefhebber Matsinger nam mij dus eerder bij de hand in zijn leidraad tot geloven in de popmuziek. In “Heilige herrie” somde hij al enige voorbeelden van religieus getinte songs op door na ieder hoofdstuk een playlist te laten afdrukken. In de “Popbible” echter gaat hij een grote stap verder en zet meer dan duizend liederen met een Bijbelse verwijzing op een rij. Met hem en door hem ontdek ik zodoende de religie als basis van de meeste popmuziek. Hij heeft geen lijst als top 1000 gemaakt, waarin nummer 1 meer populair is in vergelijking met bijvoorbeeld de song op plaats 365. Bij hem zijn alle liedjes even belangrijk. Ze staan gerubriceerd op de diverse Bijbelboeken omdat deze daarin de inspiratie vinden. In de lijst komen bekende artiesten voor, maar ook minder aansprekende muzikanten. Uit al de invloedrijke stromingen in de popmuziek zijn voorbeelden genomen.

    Popbible WhatsApp Community

    De “Popbible” beperkt zich tot een droge opsomming van liedjes, een playlist of referentielijst. Het is geen boek met lyrics of volledige Bijbelteksten. Zelf moet ik de song nog traceren om te kunnen beluisteren en uit de gezongen woorden halen waarom Matsinger het heeft genoemd. Maar gelukkig heeft hij op Spotify een weliswaar onvolledige “Popbible” playlist geplaatst. In het hart van het boek legt hij dan nog, aan de hand van enkele voorbeelden over Psalm 23, uit wat onder meer zijn inspiratie was om de “Popbible” te maken. Volgens Matsinger namelijk laat de “Popbible” zien dat geloof en Bijbelse verhalen niet beperkt zijn tot de kerk of een klassiek religieus perspectief, ze leven voort in de popmuziek vindt hij. De “Popbible” is onderdeel van een groter project, want Matsinger heeft volgens de achterflap van het boek ‘still not found what he is looking for’. Er kunnen dus nog meer interessante zaken uit zijn pen vloeien. Boeiend voor geloofsgenoten, muziekliefhebbers, jongeren of iedereen die zich afvraagt hoe bijbel en cultuur elkaar kruisen. Zo is er al een Popbible WhatsApp Community waarbij de deelnemers daaraan elke week een berichtje krijgen waarin achtergrondinformatie of het verhaal achter een liedje wordt gedeeld. De “Popbible” nodigt uit tot luisteren en tot reflectie: herken je liedjes, zie je Bijbelse verwijzingen, en wat betekent dat in jouw leven, in je geloof, je culturele achtergrond. Ofwel ‘Spread the Word’.

    POPBIBLE. 1001+ songs with a Biblical reference. Corjan Matsinger. Uitgave Buijten en Schipperheijn Motief, 2024.

  • Van Prayer in C tot Chocolate Jesus: geloven in de popmuziek

    Is geloven in de popmuziek als vloeken in de kerk? Kan de volgens sommigen duivelse muziek God wel belijden? Past religie wel in het rijtje seks, drugs en rock’n’roll. Volgens de schrijver van het boek “Heilige herrie”, Corjan Matsinger, kan dit wel degelijk. Hij is in de popgeschiedenis en -discografie op zoek gegaan naar sprekende voorbeelden. En het blijkt dat de meeste muzikanten en tekstdichters wel zeker een goed gevoel hebben bij het geloof. Dat zij dit volmondig, in bedekte termen weliswaar, uitdragen op de diverse podia. Evangelisten pur sang? Dan wel van tussen de coulissen want ze lopen er niet graag mee te koop.

    Religieus trendwatcher

    Matsinger is religieus trendwatcher, docent godsdienst en muziekliefhebber. Deze eigenschappen samen brachten hem ertoe de popmuziek uit te pluizen op de aanwezigheid van religieuze invloeden. En het blijken er vele te zijn. Ook van artiesten waarvan ik het in eerste instantie niet zo had verwacht. Het schijnt dat de meeste muzikanten hun carrière zijn begonnen in kerkkoren. De gospel is een rijke vergaarbak en kweekvijver van de popmuziek. En gospel ontspruit met de rock’n’roll op de katoenvelden van Amerika, waar de slaven in spreekkoren onder de arbeid hun bloed, zweet en tranen uitzongen. De twelve bar blues heeft wortels in het slavenvolk, en beschrijft de emotie in een simpel akkoordenschema. Het geloof is een houvast voor deze mensen in hun zware bestaan, want in hun nieuwe thuisland hebben zij zich min of meer gedwongen tot het christendom bekeerd. Kortom, de popmuziek heeft roots in de Amerikaanse black gospel. Maar zo simpel is het niet.

    De popmuziek ontstaat in Noord-Amerika en waait korte tijd later stormachtig over naar Europa en de rest van de wereld. In dat land van de onbegrensde mogelijkheden leren de zangers het zingen in de kerk. En ook in Engeland en Nederland schijnen veel muzikanten hun oorsprong te vinden onder de preekstoel. Deze afkomst laat het eens geplante zaadje later ontkiemen, en de muzikant doorweekt er zijn of haar muziek mee. Het is niet dat zij zozeer meer geloven in die enige ware God, maar de manier van sociaal leven die uit de Bijbel spreekt geeft stof tot nadenken.

    Blijde boodschap

    Voor zijn boek is Matsinger met hulp van muzikale vrienden op zoek gegaan naar het geloven in de popmuziek. Zij wezen hem op nieuwe bands, boeiende weetjes, interessante songteksten en inspirerende liveperformances. Maar ook zijn eigen muziekbibliotheek en muziekkennis hebben geholpen bij het samenstellen van een uiterst leesbare uitgave. Want het geloof ligt er zelden dik bovenop, het vergt aandachtig luisteren om een blijde boodschap uit de teksten te halen. Maar in meerdere onverwachte hoeken en uit diverse onvermoede gaten komen de songs naar boven die een plek verdienen in zijn boek.

    David Bowie

    Aan de hand van Corjan Matsinger ontdek ik de religie als basis van de meeste popmuziek. Hij leidt mij door de geschiedenis van deze populaire muziekstroming, waaronder vele richtingen en bewegingen vallen. In iedere uitwas vindt hij voorbeelden van heilige herrie voor mij. En om dat geloven in al die teksten zelf te ontdekken heeft hij na ieder hoofdstuk een playlist laten afdrukken. Uit de honderden nummers kan ik een keuze maken, want het is ondoenlijk ze allemaal te beluisteren. Het geeft het boek wel extra cachet, omdat ik niet alleen af hoef te gaan op de interpretatie van de schrijver maar ook in het echt de muzikale inspiratie kan ontdekken.

    Geloof als basis

    Het is een interessante uitgave die alles vertelt over de popmuziek en het geloof. Volgens de beschrijving neemt Matsinger mij mee in zijn jarenlange pelgrimsreis door de hitlijsten. Uit “Heilige herrie” wordt duidelijk dat God niet ver weg is in de popmuziek. Christus is geen vies woord. De Heilige Geest stort zijn werkzame kracht uit over de muzikanten. En deze nemen het verwachtingsvol tot zich. Eigenlijk verspreiden zij het Woord onder de mensen op hun eigen tegendraadse manier. Want de christelijke bands die onverholen de blijde boodschap verkondigen hebben mijns inziens minder in de melk te brokkelen dan grootheden als Prince, Neil Young, Ed Sheeran, Bruce Springsteen en Johnny Cash. Want jawel, zij hebben het geloof als basis en proberen dat hier en daar lof prijzend uit te dragen. Maar niet met de Bijbel in de hand en zeker niet om een heilig boontje uit te hangen. Want wanneer je metal bent wil je geen gospel zijn. Rap en reggae past dan beter in het straatje van Via Dolorosa.

    Bruce Springsteen

    Door God en Zijn gebod komen ze in hemelse sferen zonder pil of joint. Het geloof verruimt de blik, maar voelt ongemakkelijk om dit in het openbaar te belijden. Doordat ze er niet openlijk voor uit komen durven ze God te bevragen en zelfs aan Zijn rechterhand plaats te nemen. De muzikanten weten van het heil en de waarde, maar omfloersen het met helse gitaren en harde drums zodat ik de beat hoor maar niet de tekst opmerk. Maar hoever de boodschap ook is weggestopt, soms zelfs pas ontdekt bij achteruit afspelen, Corjan Matsinger weet het te vinden.

    Instant karma

    Niet alleen is het christelijke geloof een inspiratiebron, maar ook de oosterse religies geven aanleiding om spirituele muziek te maken. In de bijlage “Instant karma” laat Matsinger de wijzen uit het Oosten komen en laat vooral The Beatles, David Bowie, Leonard Cohen en Coldplay hierover aan het woord. In een uitgebreide literatuurlijst somt Matsinger dan nog zijn informatiebronnen op. Dus naast de songs van de playlists kan ik ook nog mijn kennis vermeerderen in talloze uitgaven die op de een of andere manier dit onderwerp aansnijden. In de “Noten” wordt ten overvloede maar niet ongewenst nog extra informatie gegeven op de tekst.

    Ed Sheeran

    Heilige herrie” is niet alleen het nirwana voor muziekliefhebbers die meer willen weten over de crossovers tussen popmuziek en geloof, het is tevens een naslagwerk om nog eens te roeren in deze stromingen. Want het mengsel blijkt een smakelijke kunstrichting in de muziek op te leveren. Het boek gaat in op de geschiedenis van de popmuziek waarvoor dat in dit kader van belang is. En het vergroot de kennis van de diverse ontwikkelingen en trends. En het doceert extra bezielende informatie, want Corjan Matsinger heeft het allemaal gedetailleerd voor mij opgezocht.

    Heilige Herrie, geloven in de popmuziek. Corjan Matsinger. Uitgave: Buijten & Schipperheijn Motief, 2020.

    Corjan Matsinger, Heilige Herrie, popmuziek