Tag: studio

  • De charme in het moment van Henk Bleeker

    De glamour die Henk Bleeker in zijn fotografie legt is geen schone schijn. Het is geen glitter en goud in de zin van pracht en praal. De glamour in zijn beelden is de betovering van het zien. De charme van het moment, een fascinatie voor de ruige zijde van het leven. Dat is wat hem boeit, deze fotograaf, de mensen die de zelfkant van het bestaan kennen en aan de lijve elke dag weer ondervinden. Leven om te overleven, zwoegen en ploeteren om de tijd te doorstaan. Deze ongedwongen figuren, die model staan op een natuurlijke manier, krijgen het vertoon van helden door de lens van Bleeker. Het zijn geen glamoureuze personen, maar stralen dit aangeboren op primitieve wijze wel uit.

    Van nature natuurlijk

    Op reis over de wegen neemt Henk Bleeker diverse omgevingen mee in zijn camera. De lens richt hij op plekken die van nature een natuurlijke charme in zich hebben. Deze details kleurt hij met de glans van de herinnering. De gedachte aan hoe hij het daar op die plaats toen heeft ervaren. Die fascinatie weet hij goed over te brengen. De verlatenheid, de eenzaamheid, het uitgestrekte niets – het is alles uiterst voelbaar. In deze evenwel als los zand gebonden verzameling foto’s is de wereld door een filter bekeken, waardoor het beeld als in een droom voorbij trekt.

    Henk Bleeker, fotografie, studio

    Getrainde houding

    Koeiendrijvers, vechtersbazen – doodgewone mensen, die niet zomaar normaal zijn want geen mens is inwisselbaar; iedereen is uniek en kan daarom model staan. De fotomodellen daarentegen, schone dames die van zichzelf de schijn mee hebben, krijgen de pronk in de studio toegemeten. Zij zijn getraind een houding in te nemen en een stand vast te houden. Ze spelen een rol en stralen dat uit wat ze niet zijn: een door de fotograaf bedacht geconstrueerd figuur. Gestoken in kleding passend bij de gelegenheid voor dit tafereel. De cowboys en boksers houden enkel stil en staren gelaten voor zich uit. Of blijven juist bezig met wat hen in beslag neemt. Geen reconstructie van een scène, geen bedachte stand van zaken maar een gedroomde en zo gehoopte werkelijkheid.

    Bevroren actie

    Bleeker toont in zijn fotobeelden van ruige mannen de rauwe kant van het bestaan waar deze personen in figureren. Hij legt daar geen romantiek in, want dit leven op de prairie of in de boksschool is dan wel avontuurlijk maar niet idyllisch. De bevroren actie krijgt weinig kleur mee. Net die tinten die de omgeving en de ruimte nodig heeft of aankan om grijpbaar te blijven. Het sluit zich niet op in een zweem van werkelijkheid, maar voelt de vrijheid van een surrealistische wereld. Het is daar niet, maar doet zich wel aldus zo voor.

    Henk Bleeker, fotografie

    De werkelijkheid speelt in het werk van Bleeker een volgbaar spel. Wanneer het dan gezet is in zwarten en witten, dus elke kleur van dat moment en die plaats node mist, is de sfeer onheilspellend mysterieus. Even raadselachtig en geheimzinnig als de afgebeelde personen dat zijn. In hun habitat van stof en zweet. Het gebied waarin het vee de drijfveer is om het uitgestrekte land te bewonen. De ruimte met de boksbal als vijand en de buddy als tegenstander.

    Woeste weidsheid

    Deze wereld, gezien door de ogen en klaarblijkelijk gezet naar de hand van Henk Bleeker, staat ver van ons en is daarom zo vol schoonheid. Het is niet de arme eenzame cowboy die ver van huis uit beeld verdwijnt in het schijnsel van een brandende avondzon. Het is de woeste vlakte en de onherbergzame weidsheid, die de fotograaf ziet en schiet. Hij is geen toeschouwer, maar member of the flock. In deze wildernis valt alleen te schuilen onder de rand van de hoed of in de schaduw van het paard. In de grijns om de mond, verscholen in een kille blik, ligt de verlegen blanke pit van de ruwe bolster. Die blik staat op oneindig, voor zich uit dromend, de ogen kijken langs de camera heen de verste verte in. De gedachte is alweer bij de kudde, die opgedreven moet worden naar de volgende grazige weide.

    Henk Bleeker, fotografie, website

    Inzoomen op de korrel

    De situaties vast gelegd in de bokshal zijn niet in scène gezet omdat de fotograaf een stel mooie platen wenst. Hij is onderdeel van de training en kijkt over de schouder en om zich heen om het juiste moment te vatten. Zo merkt Bleeker het fanatisme op en ziet de vermoeidheid, voelt de pijn die wordt verbeten. Deze gevoelens weet hij perfect vast te leggen. Door in te zoomen op de korrel, de te onderscheiden pixels, is de sfeer positief om te snijden. Door die manipulatie van de plaat wint deze aan kracht. Het is een keuze die de fotograaf in de bewerking van het beeld maakt. Kiest hij voor een koude maar warm ingekleurde weergave welhaast exact zoals de omgeving zich voordeed, of laat hij de fotobewerkingssoftware interactief een gang gaan. Want de fotograaf zit allang niet meer in het duister met de rode lamp van de donkere kamer te werken, er schijnt een fel licht om het beeldscherm nauwgezet in de gaten te houden. Maar de nostalgie van dat werken met chemicaliën in de verschillende baden van ontwikkeling, het zuivere handwerk aan het fotopapier, weet Bleeker wel te leggen in zijn werk.

    Henk Bleeker, fotografie