Het is woekeren of leven

Vingers lijken in de ruimte iets te willen grijpen. Ze betasten de lucht en bevoelen de atmosfeer. Maar zijn het wel handen die elkaar opsteken. Het zijn klauwen van kippenpoten. De handjes van een stripfiguur waaraan een vinger minder zit. De grijpers, die Astrid Meijer vakkundig tot figuren beeldt, waren in een eerder leven leren handschoenen. In een gedaantewisseling worden zij tot wat ze nu zijn. Vervreemdende karakters van eerdere eigenschappen. Om te beschermen zijn het dragers geworden tot eigenzinnige verbeeldingen. Als klauwen kunnen ze zich ergens in vast grijpen, wroeten in de aarde, krabbend op zoek naar een onwerkelijk iets. 

De gebruiksvoorwerpen zin opgewaardeerd tot wezens. Het leer is gestikt. In een metamorfose wordt de gerimpelde handschoen tot een nieuwe barbiepop. Model staand voor wat Meijer met het oude en gebruikte materiaal doet: er een nieuw leven in blazen. Mooier nog in deze reïncarnatie. Het volgende leven is een stapje hoger. Het vraagt aandacht, zoals een rups die zich ontpopt tot vlinder. Er is genoeg variatie op het thema. De inspiratie gaat zover dat de vingers een bank overwoekeren, uiteen scheuren en opeten. Het bankgeheim is verzwolgen, opgeslokt in de kunst.

De getekende schilderingen van Marjolein Spitteler lijken bij deze duo expositie in Kunstlokaal No.8 een gemakkelijke prooi voor de grijpgrage vingers. Door de aandacht die het leer vraagt dreigen de vlakke werken te verwaaien. Maar in vergelijking tot deze zijn ze met meer aandacht aan de inspiratie ontsproten. Schreeuwen de leren zwammen om aandacht, het getekende leven verdient de blik in stilte. In een gemengde techniek op linnen op paneel worden vegetatieve wezens tot nerf en zaad afgebeeld. Tot op het kleinste detail heeft het gedachte leven vorm gekregen. Spitteler laat de compositie groeien, het overwoekert liefdevol een maagdelijk linnen. Het bevruchte zaad ontkiemt en brengt het werk tot bloei. Uit soms een wiskundige aarde brekend, dan weer als een tumor uitstulpend of in een ademtocht sprekend. In de bedachte groeisels en gedachte bloesems komen potlood en penseel, pentekening en geverfde vlakken, mooi bij elkaar tot een instemmend resultaat. De zakelijkheid van een illustratie in een biologieboek wordt gegumd tot een beeltenis met kunstzinnige waarde.

Expositie werk van Astrid Meijer en Marjolein Spitteler in Kunstlokaal No.8, Schoterlandseweg 55 Jubbega. Tot 23 september 2013.

Kunstlokaal No.8, Astrid Meijer, Marjolein Spitteler

Reacties

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *